منتشر شده در: 1404/10/06 - 10:32
| تعداد بازدید:54
وقتی پرونده روی میزم آمد، ظاهرش چیز خاصی نداشت؛ یک دعوای مطالبه وجه سفته. خواهان، برگهای در دست داشت با امضایی که موکل آن را انکار نمیکرد. از آن پروندههایی که اگر فقط به سند نگاه شود، نتیجه از قبل قابل حدس است. اما مسئله همیشه خود سند نیست؛ گاهی شرایطی که سند در آن امضا شده، همهچیز را تغییر میدهد.
موکل من دختری بود که بعد از فوت پدرش، چند آپارتمان به او ارث رسیده بود. در دورهای که درگیر اعتیاد بود، این اموال را از دست داده و در همان سالها، با افرادی در ارتباط قرار گرفته بود که حضورشان بیشتر از آنکه کمک باشد، آسیب بود. بعد از مدتی، با حمایت دوستانش اعتیاد را ترک کرد و زندگیاش را جمعوجور کرد؛ اما یکی از اشتباهات همان دوران، سالها بعد به شکل یک دعوای حقوقی برگشت.
سفتهای که موضوع پرونده بود، مربوط به همان دوره اعتیاد میشد. طبق گفته موکل، ساقیای که قبلاً از او مواد میگرفت، شبانه وارد پارکینگ او شده و با تهدید، از او یک سفته سفید امضا گرفته بود؛ بدون تعیین مبلغ، تاریخ یا علت صدور. موکل در آن زمان شکایتی مطرح نکرده بود؛ ترس و شرایط روحیاش اجازه پیگیری نمیداد.
دو سال بعد، ساقی فوت میکند و پدر او، سفته را در اختیار میگیرد. سفته اینبار پر شده بود؛ با مبلغی قابل توجه و نوشتهای که با امضای پایین برگه همزمان نبود. پدر ساقی با همین سفته، دادخواست مطالبه وجه مطرح میکند و در دادگاه، خود را دارنده با حسن نیت معرفی میکند.
در جلسه رسیدگی، دادگاه از خواهان میخواهد توضیح دهد این سفته بابت چه بدهیای صادر شده است. پاسخها دقیق و یکسان نبود؛ یکبار صحبت از قرض شد، بار دیگر از معاملهای نامشخص. همین تناقضها اهمیت زیادی داشت، چون در دعوای سفته، اگر صادرکننده منکر بدهی شود، دارنده باید منشأ دین را توضیح دهد.
دفاع ما فقط بر گفته موکل استوار نبود.
شاهد معرفی شد؛ افرادی که وضعیت موکل را در همان مقطع دیده بودند و شهادت دادند سفته تحت تهدید و اجبار گرفته شده است. کارشناسی خط نیز نشان داد متن سفته و امضا همزمان نوشته نشده و با خودکار متفاوتی درج شدهاند. این موارد، ادعای سفیدامضا بودن سفته را تقویت میکرد.
در دفاع نهایی تأکید شد که هرچند سفته سند تجاری است، اما اگر ثابت شود بدون اراده واقعی و تحت اجبار صادر شده، یا دارنده نتواند منشأ بدهی را اثبات کند، امکان مطالبه وجه وجود ندارد. «دارنده با حسن نیت» بودن، صرف ادعا نیست و نیاز به احراز دارد.
در نهایت، دادگاه دعوای خواهان را رد کرد و رأی به نفع موکل صادر شد.
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر میدهد!